Samtökin Já Ísland birtu auglýsingu í Fréttablaðinu þar sem gefið er í skyn að það hefði verið mörgum milljónum hagstæðara að taka húsnæðislán í evrum en í verðtryggðum krónum. 

Þetta er mjög villandi. Evrulánið hefði auðvitað stökkbreyst eins og öll önnur erlend lán hafa gert og hefði því verið mörgum milljónum óhagstæðara fyrir lántakann en verðtryggða krónu lánið. 

Það er eftirtektarvert að Já Ísland telji sig þurfa að beita blekkingum til að sannfæra þjóðina um að ganga í ESB. Væri ekki nóg að benda einfaldlega á það sem er satt og rétt, að vextir voru lægri í ESB en á Íslandi. Enginn mælir á móti því. Við getum hins vegar deilt um hvort líklegt sé að við fáum þá lágu vexti í framtíðinni, ef gengið yrði í ESB.

Stóra villan í þessari auglýsingu Já Ísland samtakanna felst í því að krónulánið er verðbætt en evrulánið er sýnt í krónum og látið eins og krónur hafi ekkert fallið í verði. Þetta er kallað að bera saman epli og appelsínur. 

Það gæti verið gagnlegra að skoða raunveruleg dæmi um hvernig þeim hefur reitt af sem tóku húsnæðislán í evrulandi. Eru þeir virkilega í betri stöðu en íslenskir lántakendur?

Saga frá Írlandi
Patrick og kærasta hans keyptu sér litla en fallega íbúð 2006 í miðbænum í Dublin á 1 milljónir evra (þá 80 m ISK). Þau fengu lán fyrir öllu kaupverðinu á 3% breytilegum vöxtum. Síðan hefur húsnæðisverð í Dublin lækkað um 50%. Þau skulda enn 900 þúsund EUR (nú 144 m ISK). Atvinnuleysi hefur farið úr 4% í 14% og þá eru ekki taldir þeir hundruðir þúsunda sem flutt hafa úr landi. Patrick var einn af þeim fjölmörgu sem misstu vinnuna. Kærastan var heppnari og slapp með 20% launalækkun. Þau hafa tapað 500 þús EUR (80 m ISK) Þau búa í evrulandi.

Saga frá Hollandi
Tom keypti sér lítið hús í Hollenskum smábæ á 500 þús. EUR (40 m ISK)  árið 2006. Hann fékk lán fyrir 110% (550 þús EUR þá 44 m ISK) af kaupverðinu á 2% breytilegum vöxtum. Nú hefur húsið hans lækkað um 20% í 400 þús EUR (64 m ISK) en lánið er í 500 þús EUR (80 m ISK). Nú er talið útlit fyrir að fasteignaverð eigi eftir að lækka um 20% í viðbót á næstunni. Tom heldur samt vinnunni og hefur ekki tekið á sig launalækkun. Hann hefur "aðeins" tapað 100 þ EUR (8 m ISK). Tom býr í evrulandi.

Saga frá Íslandi (tölur úr auglýsingu Já Ísland)
Jón keypti íbúð árið 2006 á 40 milljónir kr. Fékk verðtryggt lán upp á 18.5 milljónir með 4,7% vöxtum. 
Nú er húsið hans metið á 39 milljónir kr. Hann hefur tapað þar 1 milljón og eftirstöðvar lánsins hafa hækkað um 9 m ISK. 

Hvað má álykta af þessum dæmum?
Útgjöld til húsnæðismála eru þungbær í Evrópu líka ekki bara á Íslandi. Það er villandi að draga upp einhverja sæluveröld eins og Já Ísland samtökin gera í sínum auglýsingum. Það verður að segja alla söguna.

Ef Ísland hefði verið í Evrópusambandinu og verið með evru (eins og Írland) þá hefði fasteignabólan hugsanlega risið enn hærra og fasteignaverð fallið meira, atvinnuleysi meira, við hefðum þurft að taka á okkur skuldir einkabankanna (ICESAVE) eins og Írarnir. Fasteignalánin væru þá eflaust ekki minna vandamál en þau eru í þessum löndum og eins og þau eru í dag. 

Framtíðin skiptir máli
Nú glímir evruland við mjög stór vandamál og innra ójafnvægi sem ekki sér fyrir endann á. Lánakjör margra aðildarríkja myntbandalagsins eru nú orðin mjög slæm og mun verri en Íslands. Lánakjör til húsnæðiskaupa í framtíðinni munu fara fyrst og fremst eftir skuldastöðu hverar þjóðar. Ísland hefur miklar auðlindir og því mun meiri getu en flestar þjóðir til að greiða niður skuldir. En við verðum samt að sýna ráðdeild og læra af mistökum. Látum alls ekki glepjast af draumórum um að ESB geti leyst okkar vanda. Þeir þurfa meiri hjálp en við.

Aðild að Evrópusambandinu er aðild að ákvarðanatöku þess.

Gott og vel, Füle, hvaða áhrif fær Ísland. Jú, atkvæði Íslands í leiðtogaráði ESB yrðu sambærileg við Möltu, sem hefur heil 3 atkvæði af 345 atkvæðum samtals eða 0,8 prósent áhrif.

Eftir að nýtt fyrirkomulag atkvæða verður innleitt í leiðtogaráðið mun áhrif smáríkja eins og Möltu minnka enn eða niður í 0,08 prósent.

Hér er tafla sem útskýrir atkvæðavægi allra þjóðanna sem mynda Evrópusambandið.

VG er klofinn flokkur eftir 16. júlí 2009, missti þrjá þingmenn fyrir borð og ótölusettan fjölda trúnaðarmanna og enn fleiri kjósendur.

ESB-umsóknin málaði Samfylkinguna út í horn sem ofstækisfullan sértrúarsöfnuð er tæki hvorki mark á lýðræðislegum sjónarmiðum né reynslurökum um að ESB væri á fallanda fæti.

Grafskrift ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttur verður þessi: ESB-umsóknin drap fyrstu ríkisstjórn lýðveldisins sem mynduð var af tveim vinstriflokkum.

Af ummælum Ögmundar leiðir að þeir sem vilja Ísland í Evrópusambandið séu vitlausir.

Ögmundur situr í ríkisstjórn með flokki vitlausa fólksins.

Hvers vegna fær flokkur vitlausa fólksins að ráða utanríkisstefnu Íslands?

Evrópskir stjórnmálamenn tala eins og hægt sé að bjarga evrunni þegar flestum utanaðkomandi er löngu orðið ljóst að endataflið um evruna er hafði. Ýmsir möguleikar eru fyrir hendi en einn þó örugglega ekki: evru-samstarfið í núverandi mynd mun ekki lifa.

Kosningarnar í Grikklandi í næsta mánuði munu ekki breyta neinu um það að búið er að ákveða Grexit - að Grikkir yfirgefi evru-samstarfið. Orð stjórnmálamanna um annað eru aðeins blekking.

Aðeins tvö framboð eiga raunhæfa möguleika á sigri í forsetakosningunum, framboð sitjandi forseta, Ólafs Ragnars Grímssonar og framboð Þóru Arnórsdóttur.

Ólafur Ragnar styður fullveldið en Þóra er ESB-sinni til margra ára.

Fyrir fullveldissinna er valið einfalt.

Fjárlagabandalagið, sem samþykkt var í vetur, en nýr Frakklandsforseti vill ekki að taki gildi að óbreyttu, var skref í átt að einu fjármálaráðuneyti evru-ríkjanna 17.

Rifjum að eins upp hvað fjármálaráðuneyti gerir: ákveður skatta og hvernig ríkisfjármálum skuli háttað.

Eitt fjármálaráðuneyti fyrir evru-ríkin 17 þýðir bara eitt: Stór-Evrópa. Og þangað á Ísland nákvæmlega ekkert erindi.

Norður-Evrópa, Þýskaland sérstaklega, skar niður kostnað í hagkerfinu þegar evran var tekin upp til að fyrirbyggja þenslu.

Suður-Evrópa þarf á bilinu 30-50 prósent gengisfellingu til að vinna tilbaka tapaða samkeppnishæfi. Enginn hagvöxtur leiðréttir ekki þessa skekkju.

Grikkir gerðu uppreisn gegn Evrópusambandinu, Frakkar sömuleiðis og brátt kemur að Spánverjum og Portúgölum.

Þegar nýr utanríkisráðherra Frakklands segist vilja ,,öðruvísi" ESB þá getur hann aðeins átt við tvennt: nánari samruna ESB-ríkjanna eða að vinda ofan af samstarfinu, og þá einkum evrulandi.

Enginn pólitískur markaður er fyrir meiri samruna ESB-ríkja - leiðin liggur niður á við.

Hvað ætli Össur segi við þessum yfirlýsingum samfylkingarráðherranna?

Hagfræðingar verða æ vissari í sinni sök um að evrusamstarfið sé dauðadæmt: Paul Krugman gefur evrunni nokkra mánuði í viðbót.

Almennt er viðurkennt að íslenska krónan bjargaði okkur frá langtímakreppu sem blasir við á Írlandi, sem býr við evru og lenti í bankakreppu á sama tíma og Ísland.

Þrátt fyrir yfirþyrmandi rök gegn evru heldur Samfylkingin áfram að líta til evrulands sem áfangastaðar. Hvað veldur?

Samtímis vilja Grikkir fyrir hvern mun vera innan evrusvæðisins og hrýs hugur við að taka upp sjálfstæðan gjaldmiðil á ný.

Grikkir geta ekki bæði sleppt og haldið.

Frá sjónarhóli Brussel er vandi Grikkja of lítið skipulag. Til að koma skikki á grísk ríkisfjármál verður að endurskipuleggj þau og það kunna Grikkir ekki, segja þeir í Brussel.

Skipulag án lýðræðis er aftur dálítið vandamál, sem Brussel kann aðeins eina lausn á: lýðræðið verður að víkja. 

Vinstri grænir halda enn lífi í ESB-umsókninni þótt margstaðfest er að Íslendingar vilja ekki inn í Evrópusambandið. Aðlögunarferlið að ESB, sem Vinstri grænir standa að þrátt fyrir flokkssamþykkir um bann við aðlögun, sýnir hversu forhert lygamaskína forysta flokksins er orðin.

ESB-umsóknin klauf þingflokk VG og mun kljúfa fylgið frá flokknum við næstu kosningar.

Evrópusambandið er byggt upp eins og stórveld og sammerkt öllum stórveldum á öllum tímum er að viðurkenna ekki ósigur sinn. Í stað þess að vinda ofan af evrunni, t.d. með því að fækka þeim löndum sem eiga aðild að samstarfinu, mun valdakerfið í Brussel freista þess að handstýra evru-svæðinu með sífellt víðtækara regluverki.

Bjarni Benediktsson formaður Sjálfstæðisflokksins vekur athygli á þeim hættum sem blasa við Íslendingum stafar af kreppukerfi Evrópusambandsins. Hann þvertekur fyrir að stjórnarskránni verði breytt til að auðvelda yfirtöku ESB-reglna á íslensku þjóðlífi. Gott hjá Bjarna.