Eftirlæti ESB-sinna stendur í ljósum logum

Ríki utan evru-samstarfsins byggja upp viðbragðsáætlanir vegna yfirvofandi hruns evrunnar. Hér á Íslandi ráðast ESB-sinnar í auglýsingaherferð til að kynna kosti evrunnar.

Samtökin Já Ísland birtu auglýsingu í Fréttablaðinu þar sem gefið er í skyn að það hefði verið mörgum milljónum hagstæðara að taka húsnæðislán í evrum en í verðtryggðum krónum. 

Þetta er mjög villandi. Evrulánið hefði auðvitað stökkbreyst eins og öll önnur erlend lán hafa gert og hefði því verið mörgum milljónum óhagstæðara fyrir lántakann en verðtryggða krónu lánið. 

Það er eftirtektarvert að Já Ísland telji sig þurfa að beita blekkingum til að sannfæra þjóðina um að ganga í ESB. Væri ekki nóg að benda einfaldlega á það sem er satt og rétt, að vextir voru lægri í ESB en á Íslandi. Enginn mælir á móti því. Við getum hins vegar deilt um hvort líklegt sé að við fáum þá lágu vexti í framtíðinni, ef gengið yrði í ESB.

Stóra villan í þessari auglýsingu Já Ísland samtakanna felst í því að krónulánið er verðbætt en evrulánið er sýnt í krónum og látið eins og krónur hafi ekkert fallið í verði. Þetta er kallað að bera saman epli og appelsínur. 

Það gæti verið gagnlegra að skoða raunveruleg dæmi um hvernig þeim hefur reitt af sem tóku húsnæðislán í evrulandi. Eru þeir virkilega í betri stöðu en íslenskir lántakendur?

 

Saga frá Írlandi
Patrick og kærasta hans keyptu sér litla en fallega íbúð 2006 í miðbænum í Dublin á 1 milljónir evra (þá 80 m ISK). Þau fengu lán fyrir öllu kaupverðinu á 3% breytilegum vöxtum. Síðan hefur húsnæðisverð í Dublin lækkað um 50%. Þau skulda enn 900 þúsund EUR (nú 144 m ISK). Atvinnuleysi hefur farið úr 4% í 14% og þá eru ekki taldir þeir hundruðir þúsunda sem flutt hafa úr landi. Patrick var einn af þeim fjölmörgu sem misstu vinnuna. Kærastan var heppnari og slapp með 20% launalækkun. Þau hafa tapað 500 þús EUR (80 m ISK) Þau búa í evrulandi.

Saga frá Hollandi
Tom keypti sér lítið hús í Hollenskum smábæ á 500 þús. EUR (40 m ISK)  árið 2006. Hann fékk lán fyrir 110% (550 þús EUR þá 44 m ISK) af kaupverðinu á 2% breytilegum vöxtum. Nú hefur húsið hans lækkað um 20% í 400 þús EUR (64 m ISK) en lánið er í 500 þús EUR (80 m ISK). Nú er talið útlit fyrir að fasteignaverð eigi eftir að lækka um 20% í viðbót á næstunni. Tom heldur samt vinnunni og hefur ekki tekið á sig launalækkun. Hann hefur "aðeins" tapað 100 þ EUR (8 m ISK). Tom býr í evrulandi.

 

Saga frá Íslandi (tölur úr auglýsingu Já Ísland)
Jón keypti íbúð árið 2006 á 40 milljónir kr. Fékk verðtryggt lán upp á 18.5 milljónir með 4,7% vöxtum. 
Nú er húsið hans metið á 39 milljónir kr. Hann hefur tapað þar 1 milljón og eftirstöðvar lánsins hafa hækkað um 9 m ISK. 

 

Hvað má álykta af þessum dæmum?
Útgjöld til húsnæðismála eru þungbær í Evrópu líka ekki bara á Íslandi. Það er villandi að draga upp einhverja sæluveröld eins og Já Ísland samtökin gera í sínum auglýsingum. Það verður að segja alla söguna.

Ef Ísland hefði verið í Evrópusambandinu og verið með evru (eins og Írland) þá hefði fasteignabólan hugsanlega risið enn hærra og fasteignaverð fallið meira, atvinnuleysi meira, við hefðum þurft að taka á okkur skuldir einkabankanna (ICESAVE) eins og Írarnir. Fasteignalánin væru þá eflaust ekki minna vandamál en þau eru í þessum löndum og eins og þau eru í dag. 

 

Framtíðin skiptir máli
Nú glímir evruland við mjög stór vandamál og innra ójafnvægi sem ekki sér fyrir endann á. Lánakjör margra aðildarríkja myntbandalagsins eru nú orðin mjög slæm og mun verri en Íslands. Lánakjör til húsnæðiskaupa í framtíðinni munu fara fyrst og fremst eftir skuldastöðu hverar þjóðar. Ísland hefur miklar auðlindir og því mun meiri getu en flestar þjóðir til að greiða niður skuldir. En við verðum samt að sýna ráðdeild og læra af mistökum. Látum alls ekki glepjast af draumórum um að ESB geti leyst okkar vanda. Þeir þurfa meiri hjálp en við.

Spyr um viðbragðáætlun stjórnvalda

Füle býður Íslandi 0,8 prósent áhrif

Stækkunarstjóri Evrópusambandsins skrifar grein í Morgunblaðið í dag. Lykilsetning í greininni er eftirfarandi

Aðild að Evrópusambandinu er aðild að ákvarðanatöku þess.

Gott og vel, Füle, hvaða áhrif fær Ísland. Jú, atkvæði Íslands í leiðtogaráði ESB yrðu sambærileg við Möltu, sem hefur heil 3 atkvæði af 345 atkvæðum samtals eða 0,8 prósent áhrif.

Eftir að nýtt fyrirkomulag atkvæða verður innleitt í leiðtogaráðið mun áhrif smáríkja eins og Möltu minnka enn eða niður í 0,08 prósent.

Hér er tafla sem útskýrir atkvæðavægi allra þjóðanna sem mynda Evrópusambandið.

ESB vill skoða gjaldeyrishöftin

ESB-umsóknin eyðileggur ríkisstjórnina

Æ betur sannast að ESB-umsóknin átti aldrei að vera send til Brussel. Umsóknin var á engan hátt nægilega undirbúin og leið fyrir algeran skort á samstöðu. Án svika þingmanna VG við kjósendur sína hefði umsóknin ekki notið meirihluta á alþingi.

VG er klofinn flokkur eftir 16. júlí 2009, missti þrjá þingmenn fyrir borð og ótölusettan fjölda trúnaðarmanna og enn fleiri kjósendur.

ESB-umsóknin málaði Samfylkinguna út í horn sem ofstækisfullan sértrúarsöfnuð er tæki hvorki mark á lýðræðislegum sjónarmiðum né reynslurökum um að ESB væri á fallanda fæti.

Grafskrift ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttur verður þessi: ESB-umsóknin drap fyrstu ríkisstjórn lýðveldisins sem mynduð var af tveim vinstriflokkum.

ESB fari í þjóðaratkvæði

Ögmundur og flokkur vitlausa fólksins

Ögmundur Jónasson innanríkisráðherra segir aldrei verið vitlausara en núna að ganga í Evrópusambandið, þegar evru-eldar leggja efnahagskerfi jaðarríkja í rúst.

Af ummælum Ögmundar leiðir að þeir sem vilja Ísland í Evrópusambandið séu vitlausir.

Ögmundur situr í ríkisstjórn með flokki vitlausa fólksins.

Hvers vegna fær flokkur vitlausa fólksins að ráða utanríkisstefnu Íslands?

„Aldrei vitlausara að ganga í ESB"

ESB-stjórnmál á blindgötu

Þjóðverjar munu ekki samþykkja varanlegar niðurgreiðslur til Suður-Evrópuríkja til að halda evru-samstarfinu áfram. Suður-Evrópuríki munu ekki samþykkja varanleg yfirráð Evrópusambandsins yfir ríkisfjármálum sínum.

Evrópskir stjórnmálamenn tala eins og hægt sé að bjarga evrunni þegar flestum utanaðkomandi er löngu orðið ljóst að endataflið um evruna er hafði. Ýmsir möguleikar eru fyrir hendi en einn þó örugglega ekki: evru-samstarfið í núverandi mynd mun ekki lifa.

Kosningarnar í Grikklandi í næsta mánuði munu ekki breyta neinu um það að búið er að ákveða Grexit - að Grikkir yfirgefi evru-samstarfið. Orð stjórnmálamanna um annað eru aðeins blekking.

Kjósa einnig um evruaðild

Heimssýn fullveldis eða ESB-aðild

Ungir og aldnir kjósendur í forsetakosningunum standa frammi fyrir sömu spurningunni: hvort á að kjósa sér forseta sem styður að forræði íslenskra mála skuli áfram vera á Íslandi eða forseta sem talar fyrir aðild Íslands að Evrópusambandinu.

Aðeins tvö framboð eiga raunhæfa möguleika á sigri í forsetakosningunum, framboð sitjandi forseta, Ólafs Ragnars Grímssonar og framboð Þóru Arnórsdóttur.

Ólafur Ragnar styður fullveldið en Þóra er ESB-sinni til margra ára.

Fyrir fullveldissinna er valið einfalt.

Átta nýir árgangar kjósa forseta

Ein mynt, einn seðlabanki en ekkert fjármálaráðuneyti

Í evrulandi er ein mynt og einn seðlabanki en heil 17 fjármálaráðuneyti aðildarríkjanna sem mynda evru-samstarfið. Til að evran eigi sér einhverja framtíð þarf eitt fjármálaráðuneyti að standa á bakvið myntina.

Fjárlagabandalagið, sem samþykkt var í vetur, en nýr Frakklandsforseti vill ekki að taki gildi að óbreyttu, var skref í átt að einu fjármálaráðuneyti evru-ríkjanna 17.

Rifjum að eins upp hvað fjármálaráðuneyti gerir: ákveður skatta og hvernig ríkisfjármálum skuli háttað.

Eitt fjármálaráðuneyti fyrir evru-ríkin 17 þýðir bara eitt: Stór-Evrópa. Og þangað á Ísland nákvæmlega ekkert erindi.

Evrusvæðið var „mjög nálægt hruni“

Evru-skekkjan ekki leiðrétt með hagvexti

Suður-Evrópa tapaði samkeppnishæfni gagnvart Norður-Evrópu jafnt og þétt í rúman áratug - eða allar götur frá upptöku evrunnar. Ástæðan er sú að Suður-Evrópuríki notuðu evruna, sem þeir fengu á þýskum vöxtum, til að fjármagna eyðslu.

Norður-Evrópa, Þýskaland sérstaklega, skar niður kostnað í hagkerfinu þegar evran var tekin upp til að fyrirbyggja þenslu.

Suður-Evrópa þarf á bilinu 30-50 prósent gengisfellingu til að vinna tilbaka tapaða samkeppnishæfi. Enginn hagvöxtur leiðréttir ekki þessa skekkju.

Ekkert samkomulag án hagvaxtar